مسأله 1990 - مستحب است زكات گاو وگوسفند وشتر را به فقيرهاى آبرومند بدهد ، ودر دادن زكات خويشان خود را بر ديگران ، وأهل علم وكمال را بر غير آنان ، وكساني را كه أهل سؤال نيستند بر أهل سؤال مقدم بدارد ، ولى اگر دادن زكات به فقيرى از جهت ديگر بهتر باشد ، مستحب است زكات را به أو بدهد . مسأله 1991 - أفضل آن است كه زكات را آشكار ، وصدقهء مستحبى را مخفى بدهد . مسأله 1992 - اگر در شهر كسى كه مى خواهد زكات بدهد مستحقي نباشد ونتواند زكات را به مصرف ديگرى هم كه براي آن معين شده برساند ، چنانچه اميد نداشته باشد كه بعد مستحق پيدا كند ، بايد زكات را به شهر ديگر ببرد وبه مصرف آن برساند ، ومخارج بردن به آن شهر را مى تواند از زكات بردارد ، واحتياط واجب آن است كه برداشتنش با اجازه ء حاكم شرع باشد ، واگر زكات تلف شود در صورتي كه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده ضامن نيست . مسأله 1993 - اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، مى تواند زكات را به شهر ديگر ببرد ، ولى مخارج بردن به آن شهر را بايد از خودش بدهد ، واگر زكات تلف شود ضامن است ، مگر آن كه به اذن حاكم شرع برده باشد . مسأله 1994 - اجرت وزن كردن وپيمانه نمودن گندم وجو وكشمش وخرمايى را كه براي زكات مى دهد ، با مالك است . مسأله 1995 - كسى كه ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره يا بيشتر از بابت زكات بدهكار است ، احتياط مستحب آن است كه كمتر از ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره به يك فقير ندهد ، ونيز اگر غير نقره چيز ديگرى مثل گندم وجو بدهكار باشد وقيمت آن به ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره برسد ، احتياط مستحب آن است كه كمتر از آن به يك فقير ندهد . مسأله 1996 - مكروه است انسان از مستحق درخواست كند كه زكاتى را كه از أو گرفته به أو بفروشد ، ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد بعد از آن كه به قيمت رساند ، كسى كه زكات را به أو داده در خريد آن بر ديگران